گویند...

امان از راه بی عابرامان از شهر بی شاعرامان از روز بی روزنامان از این همه ره رهزنامان از باد بی بادهامان از سرو افتادهامان از تیغ بی دردانبه جای بوسه بر گردنامان از سایه ی بی سربر این درگاه درد آورامان از ناتمام توامان از ناتمام منامان از شعله ی آخرهجوم باد و خاکسترکه از پروانه ی پر پراجاق شب نشد روشنامان از روز بی دریاامان از شام مرگ آورامان از جای صد دشنهمیان چین پیراهنببار ای خوب دیروزیبر این بازار خود سوزیکه این غمخانه ی بی میندارد آب مرد افکنبرقصانم غزلبانوبچرخانم غزلبانومیان گفتن و خفتنمیان...

ادامه مطلب